Tajlandia
Podstawowe informacje:
| Państwo: | Tajlandia |
|---|---|
| Stolica: | Bangkok |
| Język: | tajski |
| Ważniejsze miasta: | Bangkok, Thon Buri, Nakhon Ratczasima, Chiang Mai |
| Liczba ludności: | 65,5 mln osób |
| Klimat: | kontynentalny, suchy, na północnym wybrzeżu śródziemnomorski |
| Czas: | czas polski +6 godzin |
| Waluta: | 1 bath (THB) / 100 THB = ok. 9 PLN |
| Ludność: | większość to Tajowie |
| Religia: | buddyzm |
| Położenie: | półwysep Indochiński (Azja) |
| Państwa graniczne: | Tajlandia graniczy z Birmą od północnego - zachodu, z Laosem od północnego - wschodu, od południowego - wschodu z Kambodżą, natomiast od południa z Malezją |
| Czas przelotu: | Warszawa - Bangkok: 11 godz. (plus przesiadka) |
Miejsca, które trzeba zobaczyć:
PAŁAC KRÓLEWSKI W BANGKOKU / WAT PHRA KAEO - ŚWIĄTYNIA SZMARAGDOWEGO BUDDY
Wielki Pałac położony jest w zakolu rzeki Menam (Chao Phraya), w samym sercu Rattanakosin – Starego Miasta Królewskiego.
Na terenie zespołu pałacowego wyróżnić można dwie zasadnicze części: świecką – w której znajdują się liczne pomieszczenia mieszkalne króla i jego rodziny, a także sale recepcyjne, w których przyjmował dygnitarzy i udzielał publicznych wystąpień oraz religijną – na którą składa się kompleks świątynny Wat Phra Kaeo (z perspektywy głównego wejścia – znajdujący się na prawo od budynków królewskich).
Zarówno Wielki Pałac jak i Wat Phra Kaeo, zostały zbudowane w 1782 r. przez Króla Ramę I – pierwszego monarchę Dynastii Chakri.
Wielki Pałac zajmuje obszar 218 tys. m² i jest otoczony przez biały mur, którego długość szacuje się na 1,900 m. Wielki Pałac był oficjalną rezydencją królów w latach 1782-1946, a Chulalongkorn (Rama V) był ostatnim monarchą, który go zamieszkiwał.
Dzisiaj, w odróżnieniu od niedalekiej przeszłości, budynek pałacu nie pełni już funkcji królewskiej rezydencji – odbywają się tu tylko ważne uroczystości państwowe. Obecny król Tajlandii (odnośnik do polityka i gospodarka – król i królowa), Bhumibol (Rama IX) mieszka w Pałacu Chitralada, mieszczącym się w głównej dzielnicy Bangkoku, niedaleko Wielkiego Pałacu Królewskiego.
Mimo, że dla zwiedzających udostępnionych jest tylko kilka pokoi i sal, odwiedziny Pałacu Królewskiego powinny być obowiązkowym punktem każdej wycieczki do stolicy Tajlandii.
Informacje praktyczne:
- Wstęp do Pałacu jest płatny i wynosi ok. 8 USD (w cenę biletu wliczony jest wstęp do różnych obiektów, m.in. Wat Phra Kaeo)
- Cały kompleks można zwiedzać codziennie w godzinach od 8:30 do 15:30
- Za wejście do muzeów pobierana może być osobna opłata.
- Choć wszystkie eksponaty podpisane są w języku tajskim, nie stanowi to problemu, ponieważ dostępne są wycieczki z przewodnikiem w języku angielskim
- Z Pałacu i Świątyni, jako centrum zabytkowego kompleksu, można dotrzeć do innych ciekawych atrakcji stolicy, takich jak np.: Wat Pho, Wat Arun i Muzeum Narodowe
Jak się zachować:
Aby zwiedzić Pałac Królewski oraz Świątynię Szmaragdowego Buddy należy przestrzegać obowiuązujących reguł:
- Odpowiednie ubranie. Mimo panującego na zewnątrz upału do środka nie wejdzie nikt, kto nie ma zakrytych nóg i ramion. Na szczęście na miejscu jest możliwość wypożyczenia stosownego odzienia.
- Przed wejściem do świątyni obuwie tradycyjnie zostawia się na zewnątrz.
- Fotografowanie w świątyni jest zabronione.
- Zwiedzający nie mogą także podejść bezpośrednio do ołtarza i dotykać jakichkolwiek eksponatów.
- Nie wszystkie budowle zgromadzone na terenie watu są otwarte dla turystów. Kaplica, w której znajduje się Szmaragdowy Budda jest jednym z czterech pomieszczeń dostępnych zwiedzającym
Poza oficjalnymi regułami, należy również zapoznać się i przestrzegać subtelniejszych, religijno-kulturowych zasad zachowania się w świątyni:
- Głowa osoby przebywającej w kaplicy, nie może znajdować się wyżej niż głowa Buddy.
- Po żadnym pozorem nie można w kierunku Buddy pokazywać podeszwy stopy. Pokazanie owej części ciała jest uważane za obraźliwe.
- Opuszczając świątynię nie można obrócić się „tyłem” do posągu. Wychodząc, twarz turysty musi być zwrócona w kierunku Buddy.
ANCIENT CITY

Park zwany również Muang Boran znajduje się w odległości 33 km na południowy-wschód od Bangkoku, na terenie prowincji Samut Prakan.
Został otwarty 11 lutego 1972 roku i od tej pory cieszy sie coraz większym zainteresowaniem. A dzieje się tak dlatego, że jest to nic innego jak miniaturowa Tajlandia.
Na obszarze 320 akrów, z geograficzną precyzją porozmieszczane są repliki najsłynniejszych tajskich budowli: świątyń, pałaców i rzeźb.
W Ancient City znajduje się ponad 116 obiektów (obecnie planowana jest budowa kilkunastu nowych). Są one idealnymi kopiami (w skali 1:1 lub 1:3) istniejących po dziś dzień lub dawno już zniszczonych budowli z różnych miast Tajlandii. Zgromadzenie wszystkich perełek tajskiej kultury na tak (stosunkowo) niewielkim obszarze, czyni to miejsce niepowtarzalnym. Turyści zwiedzający Ancient City mają okazję bliższego poznania historii, sztuki, kultury i religii Tajlandii.
Większość obiektów architektonicznych zgromadzonych na terenie parku to budowle religijne, ale nie brakuje również tych całkiem świeckich. Słynna jest na przykład reprodukcja sali tronowej (The Throne Hall), zniszczonej dwieście lat temu, kiedy stolicą Tajlandii było miasto Ajuthaja. Wewnątrz sali tronowej można obejrzeć przykłady malarstwa ściennego.
Warte uwagi są też typowe tajskie domy, składające się z kilku jednopokojowych budynków, stworzonych wokół wzniesionej platformy, jak również repliki całych wiosek z różnych rejonów Tajlandii.
Bardzo ciekawą budowlą religijną jest drewniana świątynia – wat – przeniesiona z górskich obszarów północnych. Jest pięknie zdobiona i rzeźbiona, ale zupełnie inna od świątyń jakie można spotkać w Tajlandii obecnie. W parku znajdują również liczne stupy, posągi Buddy, a także inne rzeźby i miejsca kultu.
Ważne informacje:
Godziny otwarcia: codziennie w godz. 8:30-17:00
Bilet wstępu: dorośli - 9USD, dzieci - 4,5 USD
NOCNY BAZAR W CHANG MAI

Tajlandia jest ciekawym i barwnym miejscem nie tylko w dzień, ale i wieczorem. Jednym z miejsc, które trzeba zobaczyc będąc w Tajlandii jest miasto Chiang Mai, oraz niesamowity bazar czynny po zmroku.
Nocny bazar jest centrum sprzedaży tradycyjnego tajlandzkiego rękodzieła: wspaniałych wyrobów z jedwabiu (szale, suknie, parasolki), srebra (posążki Buddy), kamieni szlachetnych (figurki, biżuteria), palem i bambusa (plecione kapelusze, ozdoby i maty), a także drewna pokrytego laką (naczynia, meble, korale). Można tu także spróbować tradycyjnych tajskich potraw, orzeźwiających napojów lub soczystych owoców. Posiłki są na bieżąco przygotowywane na butanowych palnikach – zjemy tu smacznie i taniej niż w jakiejkolwiek restauracji.
Nie zapomnijmy o tak ważnym w Tajlandii targowaniu się. Podawana przez sprzedawców cena często jest trzy razy wyższa od rzeczywistej.
Na tajskich targach pełne emocji negocjowanie cen jest ogólnie przyjętym zwyczajem. Traktujmy targowanie jak dobrą zabawę i pamiętajmy, że nie chodzi w nim o pozbawienie sprzedawcy zysku, a jedynie o ustalenie ceny satysfakcjonującej dla obu stron.
Warto wiedzieć, że jeżeli sprzedawca przystanie na proponowaną przez nas cenę, źle widziane jest jej dalsze obniżanie.
Przyjmuje się jednak, że jeżeli towar ma etykietkę z ceną, nie należy negocjować jego wartości. Nie targujemy się również w restauracjach.
Ciekawostki:
CZEMU TAJOWIE PORÓWNUJĄ MAŁŻEŃSTWO DO SŁONIA?
Słoń jest dla obywateli królestwa zwierzęciem świętym, któremu oddaje się należyty szacunek.
Ten sympatyczny zwierz obecny jest w tajskich legendach, literaturze i sztuce, a że symbolizuje mądrość, spokój i władzę… jego wizerunek znalazł się nawet na dawnej fladze Tajlandii.
Jeżeli zaś chodzi o podobieństwo słonia do związku małżeńskiego, istota tego ciekawego porównania polega na przekonaniu, że mąż to osoba, która wytycza właściwy kierunek rodzinie i przeciera wszelkie szlaki – symbolizują go więc przednie nogi zwierzęcia, z kolei żona "napędza" życie rodzinne i daje mu siłę – jest więc jak jego tylne nogi.
Warto wiedzieć:
CO WOLNO, A CZEGO NIE WOLNO
- Dla wszystkich Tajów najważniejszą i najświętszą częścią ciała jest głowa. Należy o tym pamiętać w codziennych kontaktach z mieszkańcami kraju i unikać dotykania ich głów (dotyczy to nawet głaskania po głowie małych dzieci).
- Stopy natomiast uznawane są za najmniej ważną, a nawet nieczystą część ciała w związku z czym siadając nalezy pamiętać, aby nie zakładać nogi na nogę tak, gdyż jewst to uznawane za wskazanie kogoś stopą, a tym samym jako coś obraźliwego.
- Nie należy lizać znaczków pocztowych, ani oblizywać palców po posiłku. W Tajlandii jest to niemile widziane.
- Bardzo źle widziane jest okazywanie gwałtownych emocji. Nie należy podnosić głosu ani okazywać gniewu.
- Czułość na ulicach Tajlandii jest również niemile widziana. Dopuszczalne jest jedynie trzymanie się za ręce. Nie ma mowy o całowaniu w policzek na przywitanie.
- Należy podawać przedmioty prawą ręką, a nie lewą. Lewa ręka uznawana jest za ‘nieczystą’, gdyż tradycyjnie używa się jej w toalecie
- Buddyjscy mnisi mają całkowity zakaz dotykania kobiet. Kobiety nie powinny siadać obok mnichów w autobusie czy na ławce, niczego im podawać, robić sobie z mnichami zdjęć, a jeśli chcą o coś zapytać, to nie powinny stawać zbyt blisko
"ŁAJ"(Ang: Wai)(Taj: ไหว้) CZYLI: JAK WITAJĄ SIĘ TAJOWIE
Każdy dzień rozpoczynamy od pozdrowienia. Dawniej wszyscy Tajowie witali się wyłącznie przez „Łaj”, polegającym na złączeniu przed sobą dłoni jak do modlitwy. W dzisiejszych czasach powitanie to jest nadal powszechne choć głównie w sytuacjach gdy witamy kogoś starszego albo o wyższym statusie społecznym.
Obecnie obowiązuje zasada, iż jako pierwsza pozdrawia osoba młodsza, a starsza identycznie odpowiada. Pierwsi powinniśmy wykonać ‘Łaj’ przy jeszcze rzadszych dla turysty okazjach, takich jak wtedy gdy zaprzyjaźniony z nami Taj przedstawia nas swoim rodzicom, albo gdy policjant lub urzędnik państwowy wykazał się wobec nas uprzejmością wykraczającą poza swoje obowiązki.
Przy wykonywaniu tego gestu należy pamiętać, aby złączone ręce były na odpowiedniej wysokości – ręce ułożone zbyt nisko mogą kogoś urazić, natomiast gdy palcami możemy dotknąć czoła okazujemy drugiej osobie ogromny szacunek – okazywany głównie bardzo ważnym osobistościom.
WYDATKI
Tajlandia jest krajem niezwykle atrakcyjnym cenowo dla turystów z Zachodu. Jedynym większym wydatkiem z jakim musimy się liczyć podczas podróży do „krainy uśmiechu” jest bilet lotniczy. Zarówno zakwaterowanie i jedzenie są tutaj stosunkowo tanie, oczywiście jeśli nie będziemy korzystać z klimatyzowanych hoteli, taxówek, a stołować się będziemy niekoniecznie w wykwintnych restauracjach.
Noclegi
W hotelach, miejsca w dwuosobowych pokojach cena za noc wacha się od 10 USD do 35 USD. Bardzo atrakcyjne cenowo są różnego rodzaju pensjonaty i domy gościnne. Mają one kilkanaście pokoi i wspólną łazienkę, jednakże ceny wahają się od 3 USD do 15 USD.
Przedziały cenowe za pokój 2-osobowy w samym szczycie sezonu w Bangkoku:
- od 120 USD za dobę hotelową – np. Hotel Amari Airport
- od 75 do 120 USD za dobę hotelową – np. Bangkok Palace Hotel
- od 30 do 75 USD za dobę hotelową – np. Asia Hotel
Zakupy w Tajlandii
Kolorowe tkaniny, kunsztowna biżuteria i rękodzieła wystawione na tajskich straganach, z pewnością nie pozostaną bez wpływu na zawartość naszych portfeli. Jeśli interesują nas markowe ubrania (np. Saint Laurent, Valentino, Adidas), warto wiedzieć, że ich ceny w Tajlandii są niższe niż Europie. Także niezwykle piękne kamienie szlachetne sprzedawane są w wyjątkowo korzystnych cenach (warto jednak pamiętać o kupowaniu wyrobów jubilerskich tylko od sprzedawców posiadających certyfikat Jewel Fest Club). Aby z zakupów stworzyć prawdziwą atrakcję, warto wybrać się na tzw. nocne targi (talat yen), organizowane w różnych miastach zwykle po 18:00 (np. Bangkok i Chiang Mai). Tu właśnie zjemy najtańsze posiłki, zachwycimy się bogactwem towarów i wnikniemy w gwarną atmosferę miasta po zmroku. Najchętniej kupowanymi produktami są tajskie materiały: bawełny i jedwabie. Można zakupić zarówno kilka metrów danej tkaniny, jak i luźną sukienkę czy szal z niej wykonany. Szczególną popularnością cieszy się także szycie ubrań na miarę. W Bangkoku można otrzymać takie ubranie nawet w ciągu 24 h. W Chiang Mai, Chiang Rai i Bangkoku możemy kupić rękodzieła wykonane przez mieszkańców plemion górskich: tkane torby, plecione kosze i biżuterię.
Przykładowe ceny produktów
- Piwo – 1,5-2 USD (restauracja), ok. 1 USD (sklep)
- obiad – 1,5-2,5 USD
- szaszłyk z dodatkami – ok. 1 USD
- ekskluzywna kolacja – 15 USD
- woda mineralna – 0,5 USD
- napój w puszce – 0,5 USD
Jak widać ceny w Tajlandii są bardzo zróżnicowane. Aby więc spędzić urlop smacznie, wygodnie i tanio, wystarczy tylko trochę poszukać. Tak jak w każdym innym miejscu na ziemi, najdrożej jest w stolicy kraju i popularnych miejscowościach turystycznych. Odkrywając mniej znane i oblegane zakątki Tajlandii, z pewnością będziemy miło zaskoczeni cenami noclegów i wyżywienia.
Targowanie się
Nie należy się dziwić, jeśli zobaczymy, że stojący przy nas Taj płaci za coś dużo mniej niż my. Jest to oficjalnie ustalony przez rząd tzw. dwupoziomowy cennik towarów – turyści płacą wyższą cenę. To rodzaj nieformalnego podatku turystycznego. Dla porównania: kiedy turysta za wstęp do muzeum narodowego płaci 1-1,5 USD, Taj wejdzie za 0,3 USD, natomiast za wejście do parku narodowego, gdy my zapłacimy 6-12 USD, Taj płaci jedynie ok. 1 USD. Nie bez przyczyny więc przy niektórych cennikach (głównie w muzeach i parkach narodowych) pojawiają się wzmianki: „for foreigner” (dla obcokrajowca) lub: „Citizen 5 Baht, Non-citizen 10 Baht” (obywatel 5, nie-obywatel 10 Baht). Podobne zasady obowiązują w negocjacjach handlowych, nieoficjalnie zwanych „targowaniem się”. Zwyczaj ten jest powszechnie praktykowany na targach, a także przy wynajmowaniu tuk-tuków (cenę koniecznie musimy ustalić jeszcze przed odjazdem) i taksówek. Należy przy tym pamiętać, że targowanie się jest prawdziwą sztuką, wymagającą taktu, wyczucia i poczucia humoru.
Miejsca, które trzeba zobaczyć:

